Wycieczka rowerowa Poznań północnym klinem zieleni

Szukasz pomysłu na 1-dniową wycieczkę rowerową w okolicach Poznania? Najlepiej wśród zieleni i z dala od betonu? Ta trasa rowerowa z pewnością przypadnie Ci do gustu – jest przyjemna, po drodze zalicza piękne jeziora i lasy, a co więcej, nie pozwala nudzić się oczom. Podjąć się jej może praktycznie każdy, nawet nie wkręcony jeszcze amator i amatorka. Sprawny rowerzysta pokona ją w 2-2,5h, ale z uwagi na możliwość zrobienia sobie przystanków na kąpiel i relaks, może to być również całodzienna wyprawa.

Wycieczka rowerowa Poznań północnym klinem zieleni – informacje kluczowe:

Wyróżnik: 85% trasy wiedzie przez zielone lasy i parki, zahaczamy też o dwa jeziora, w których można popływać

Długość: 30 km

Czas: 2-2,5h

Trudność: łatwa (30 km to tylko wydaje się dużo! Przeciętnie sprawna, dorosła osoba nie powinna mieć problemów z tym dystansem)

Konieczność dojazdu/wyjazdu z Poznania pociągiem: Nie. Zaczynamy w centrum.

Trasa wycieczki rowerowej północnym klinem zieleni Poznania

Propozycja tej wycieczki zaczyna się na Cytadeli, wiedzie przez Wilczak, Żurawiniec, Morasko i Podolany tak aby doprowadzić nas nad popularny poznański akwen wodny, czyli jezioro Strzeszyńskie. Kończymy znów w zieleni, czyli nad jeziorem Rusałka, skąd można wrócić do centrum miasta Poznań przez piękny Sołacz i ulicę Pułaskiego albo przez Ogrody i ulicę Botaniczną.

Co sprawia, że ta trasa rowerowa przez Poznań może być tak przyjemna? Cóż, przede wszystkim morze zieleni bez konieczności mozolnego przebijania się przez ruchliwe ulice, a także kilka całkiem nieoczywistych, zapomnianych poznańskich kątów.

Oto kilka ciekawostek, co nas czeka na trasie tej wyprawy:

START: Cytadela – Cytadela jest największym parkiem miasta Poznań. Liczy swoją powierzchnią w sumie ponad 100 ha, a dzięki usytuowaniu w samym centrum, od lat stanowi jedną z najpopularniejszych destynacji na spacer i rower. Kiedy zakładano ten teren w latach 60, nadano mu nazwę Park-Pomnik Braterstwa Broni i Przyjaźni Polsko-Radzieckiej, ale dziś przypomina nam o tym już tylko charakterystyczny dzwon, który wygląda jak portal dla kosmitów oraz obelisk Pomnika Bohaterów. Na terenie Cytadeli znajduje się zarówno malownicze rozarium z oczkiem wodnym, wielka przestrzeń do gry we frisbee i stary, zarośnięty trawą amfiteatr, jak i coś dla fanów militariów, czyli Muzeum Uzbrojenia i Muzeum Armii Poznań. Z pewnością warto też zajrzeć w tę część Cytadeli, gdzie stoi 112 rzeźb jednej z najbardziej znanych na świecie polskich artystek, Magdaleny Abakanowicz Nierozpoznani, które w skrócie Polacy nazywają po prostu abakanami.
Wilczak – tę dzielnicę Poznania objedziemy Wartostradą – świetnie przygotowaną trasą rowerową, która biegnie wzdłuż koryta Warty.
Rezerwat przyrody Żurawiniec – o leżącym na północy miasta rezerwacie Żurawiniec nie każdy wie. Zlokalizowany jest on koła Piątkowa przy ulicy Jasna Rola. Jeśli marzy Ci się krótka wycieczka rowerowa po Poznaniu, to warto tam podjechać ot tak, nawet w któryś dzień po pracy. Jest to tzw. rezerwat torfowiskowy – swoisty unikat. Takie miejsca praktycznie już zniknęły z mapy Polski w wyniku degradacyjnego wpływu człowieka (dokładnie: znowu My, na przekór planecie!). Znajdziesz tam chronione drzewa, szuwary i olsy łęgi (czyli bagienne lasy olszowe urokliwie wystające z tafli wody). Jadąc do kolejnego etapu, miniemy również Rezerwat Meteorytów na Morasku, gdzie nadal można dojrzeć zza krzaków charakterystyczne kratery.
Podolany – skorzystamy z nich jako wygodnego skrótu. Choć nie znajdziemy tu lasów, to trasa rowerowa przez Podolany również może się podobać – jest tu sporo małych osiedli domków jednorodzinnych z ogrodami i alejami drzew. Najbardziej znaną z nich jest zabytkowa Aleja Kasztanowców na ulicy Omańkowskiej. Traktowana jest ona jako pomnik przyrody.
Jezioro Strzeszyńskie – z północnego klina zieleni Poznania przesuniemy się na zachodni, czyli nad Strzeszynek. Naturalne jezioro Strzeszyńskie jest w pełni naturalnym akwenem o długości linii brzegowej ok. 4,5 km, w którym – co ważne – spokojnie można się kąpać. Jezioro jest czyste i otoczone ładnymi lasami. Jest tam też sporo rozmaitych zejść do wody, nie trzeba więc specjalnie martwić się tłumami Poznaniaków. Jeśli nie na samej strzeżonej plaży, to kilka kroków dalej z pewnością znajdziemy miejsce, żeby odłożyć rower i wskoczyć do wody. Jest to typowe miejsce rekreacyjne – ludzie przybywają tam pływać, opalać się, wsuwać zapiekanki, wędkować, a nawet kempingować czy grillować.
KONIEC: Jezioro Rusałka – malownicze jezioro Rusałka, do którego przyklejony jest równie urokliwy Park Sołacki, to drugi akwen wodny, jaki zaliczymy na naszej trasie. Oprócz zadrzewionego otoczenia i sporej ilości cienia, do zaoferowania ma również mini plażę, strefę do gry w siatkówkę oraz kilka lokali gastronomicznych. W przeciwieństwie jednak do jeziora Strzeszyńskiego, nie powstało naturalnie. Jego historia jest krwawa – Rusałkę wykopano w czasach II wojny światowej, w latach 1941-1942, rękoma Żydów. A co gorsze, do wyłożenia dna jeziora Hitlerowcy kazali im użyć macewów, czyli płyt nagrobnych z likwidowanego na ulicy Głogowskiej żydowskiego cmentarza. W planie okupantów było stworzenie z Rusałki wielkiego kompleksu wypoczynkowego dla Niemców – z lunaparkiem, kolejką i saunami. Plany jednak finalnie zarzucono.

Wycieczka rowerowa Poznań północnym klinem zieleni – relacja fotograficzna

W ramach naszej nieformalnej grupy rowerowej Zębatka, tę trasę przejechaliśmy 3.06.2021. Było piękne 21 stopni Celsjusza i Słońce za chmurami, stąd w części sakw znalazły się też ręczniki i stroje kąpielowe, żeby na chwilę wskoczyć do wody.